معرفی سازمان

درگذشته و قبل از تصویب ماده واحده مصوب ۱۳۷۲ مجلس شورای اسلامی اداره امور تاکسیرانی دچار تشتت بوده و ادارات و سازمان‌های مختلف از جمله فرمانداری، بخشداری، شهرداری، ادارات راهنمایی و رانندگی و حتی در بعضی موارد تشکیلات صنفی نظیر اتحادیه تاکسی‌رانان (در حال حاضر ادامه فعالیت و یا تشکیل اتحادیه مذکور مستند به قانون نظام صنفی و اصلاحیه‌های آن غیرقانونی است) و گاهی تشکیلات تعاونی مانند تعاونی تاکسی‌رانان و تاکسی‌داران در امور مذکور خود را ذی مدخل دانسته و حسب مورد بخشی از امور تاکسیرانی را بر عهده داشتند. با تصویب قانون تمرکز اداره امور تاکسیرانی (ناظر بر انواع تاکسی شهری) در سال ۱۳۷۲ کلیه قوانین و مقررات مغایر لغو و اداره امور مذکور به طور متمرکز به عهده شهرداری محول شد و به این ترتیب وظیفه مشخص دیگری به وظایف شهرداری‌ها اضافه گردید. وزارت کشور در اجرای ماده ۵۴ قانون شهرداری و نیز با عنایت به مفاد ماده ۸۴ قانون شهرداری در نظر دارد، اداره امور تاکسیرانی در شهرهای بالای ۲۰۰ هزار نفر جمعیت (مستند به آخرین سرشماری عمومی و رسمی کشور) را به سازمان‌های مستقلی به نام سازمان تاکسیرانی پس از تصویب اساسنامه، محول نماید و در شهرهای دارای جمعیت کمتر از ۲۰۰ هزار نفر جمعیت با توجه به حجم کار از نظر تعداد تاکسی (بر مبنای نیازی که برآورد خواهد شد) در سازمان اداری شهرداری‌ها، پست‌های لازم را پس از کسب موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور ایجاد نماید.

Top